အခန်း (၁၁) – ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်များနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းဇာတ်လမ်း 

ရေလွှမ်းမိုးပြီးခေတ်မှ ဘုရား၏ရွေးကောက်ခြင်းသို့ 

 သမ္မာကျမ်းစာ အခြေခံအချက် 

ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာအားဖြင့်၊ အဆင့်ဆင့်ပဋိညာဉ် များဖြင့် သူ၏ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ နောဧပဋိညာဉ် (ကမ္ဘာဦး ၉:၈–၁၇) သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ တည်ငြိမ်မှုကို ဘုရားနည်းလမ်းအတိုင်းဆက်ကပ်ရန် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ ပဋိညာဉ် (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၁–၃; ၁၅; ၁၇) သည် ကတိတော်ပြည်၊ မျိုးဆက်နှင့် အပြည်ပြည် ဆိုင်ရာ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်သည်။   မောရှေပဋိညာဉ် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၉–၂၄) သည်  ပညတ်တော်နှင့် နိုင်ငံတော်ဖွဲ့စည်းခြင်းကို မိတ်ဆက်သည်။ ဒါဝိဒ်ပဋိညာဉ် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၇)သည် ထာဝရဘုရင်မျိုးနွယ်ဖြစ်ခြင်းကို အတည်ပြုသည်။ နောက်ဆုံး၊ ဓမ္မသစ်ပဋိညာဉ် (ယေရမိ ၃၁:၃၁–၃၄; လုကာ ၂၂:၂၀) သည် ယေရှုအားဖြင့် လူတိုင်းလက်လှမ်းမီနိုင်သော ကျေးဇူးတော်နှင့် အတွင်းပြောင်းလဲခြင်းကို ကတိပေးသည်။   

ဘာသာရေးအရ အကျိုးဆက် 

ဤပဋိညာဉ်များသည် ဘုရား၏အဆင့်ဆင့်ဖော်ပြချက် (progressive revelation) ကို ပြသသည်။ ဘုရား၏သဘောတော်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို တဖြည်းဖြည်းဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ် တစ်ခုချင်းစီသည် ယခင်ပဋိညာဉ်ကို အခြေခံပြီး တည်ဆောက်ထားကာ၊ ယေရှုခရစ်၏ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ခြင်းနှင့် အမှုတော်တို့တွင် အထွတ်အထိပ်ရောက်သော စည်းလုံးညီညွတ်သည့် ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။  ဤအဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲမှုသည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာ အာဏာတော်၊ရည်ရွယ် ချက်၏ ဆက်စပ်မှုနှင့် ပညတ်တော်မှ ကျေးဇူးတော်ဆီသို ဦးတည်သော ခရီးကို ပြသနေသည်။

ဗာဗုလုန်မျှော်စင်နှင့် ဘာသာစကားများ၏ သဘာဝလွန်အစ 

 သမ္မာကျမ်းစာ နောက်ခံ 

ကမ္ဘာဦး ၁၁:၁–၉ တွင်၊ လူသားများ၏အစောပိုင်းသမိုင်းမနုဿဗေဒဖြစ်ရပ်နှင့် ဘုရားသခင် အကြောင်းလေ့လာခြင်းဆိုင်ရာ ဝေဖန်ခြင်းကဲ့သို့သော ဗာဗုလုံဇာတ်လမ်းများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကျမ်းစာမှတ်တမ်းထဲရှိ ဤအချက်တွင်၊ လူသားသည် ဘာသာစကားနှင့် ပထဝီအနေအထားအရ စည်းစည်းလုံးလုံးဖြစ်နေသည်။ ကျမ်းပုဒ် အစပြုသည်မှာ၊ “မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ဘာသာ တမျိုးတည်း။ စကားတမျိုးတည်းရှိကြသည်ဖြစ်၍၊” (ကမ္ဘာဦး ၁၁:၁)၊ သည် တစ်ဦးဆိုင်သော ဘာသာစကားနှင့် ရေလွမ်းမိုးပြီးမျိုးဆက်သစ်များကြားတွင် ရိုးရာဓလေ့စည်းလုံးခြင်းကို ညွန်ပြ သည်။

ရှိနာရပြည်လွင်ပြင်၌ လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့အမည်နာမကျော်ကြားစေရန် နှင့် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသို့ မပြန့်နှံစေရန် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၁:၄) “မိုဃ်းကောင်းကင်အထိ ထိပ်တန်းရောက်သော” မြိုနှင့် မျှော်စင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် စည်းလုံးကြံစည်ခဲ့ကြသည်။  ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ “မြေကြီးကို ပြည့်စေ” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၉:၁) ဟူသော အမိန့်တော်ကို ဖီဆန်ကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသော စိတ်နှင့် ဗဟို ချုပ်ကိုင်မှုကို တပ်မက်သည့် လူသားတို့/၏ စုပေါင်းဆန္ဒကို ထင်ရှားစေပါသည်။

 ဘုရား၏တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဘာသာစကားများ ရောထွေးခြင်း 

ဘုရားသခင်သည် ရေလွမ်းမိုးခြင်းအဖြစ်အပျက်ကဲ့သို့၊ ကိုယ်ခန္ဓာဖျက်ဆီးခြင်းအားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ၊ လူသားဘာသာစကားရောထွေးခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။

“လာကြ၊ ဆင်းသက်ကြကုန်အံ့။ သူတို့သည် အချင်းချင်း နားမလည်စေခြင်းငှါ၊ သူတို့စကားကို ရှုပ်ထွေးကြကုန်အံ့ဟု မိန့်တော်မူ၏” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၁:၇)။

ဤအံ့ဖွယ်အမှုတော်က လူသားတို၏ ဘာသာစကားကို ရှုပ်ထွေးစေပြီး စည်းလုံးညီညွတ်သော လုပ်ဆောင်မှုများကို မဖြစ်နိုင်စေတော့ပေ။  အကျိုးဆက်အနေဖြင့် လူအများ မလွဲမသွေ ပြန့်ကြဲခြင်း သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ၊ ဤအရာသည် သဘောဝကျစွာပင် ဘုရားသခင်၏ “မြေကြီးကို ပြည့်စေ” (ကမ္ဘာဦး ကျမ်း ၉:၁) ဟူသော မူလအမိန့်တော်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။

ထိုမြိုကို နောက်ပိုင်း၌ “ဗာဗုလုန်” (Babel) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။  ဤအမည်သည် ဟီဘရူးကြိယာ “balal” (בָּלַל) “ရှုပ်ထွေးစေသည်” ဟူသော အဓိပ္ပါယ်မှ သက်ဆင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာသာစကား အပြောင်းအလဲသည် ဘုရားသခင်စီရင်ထားသော ကွဲပြားမှုနှင့် လူသားတို့၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဖြစ်သော ကွဲပြားမှုတို့ကြား ဘာသာရေးနယ်နိမိတ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဘာသာရေးအကြောင်း လေ့လာခြင်းဆိုင်ရာ အရေးပါခြင်း

ဗာဗုလုန်ဖြစ်ရပ်၏ ဘာသာစကားကွဲပြားမှုသည် ယဉ်ကျေးမှုတဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲမှုကြောင့် မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးသည်။  ဤဖြစ်ရပ်သည် လူမျိုးတို့ပြန့်ကြဲခြင်းနှင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၂ တွင် အာဗြံကို ခေါ်တော်မူခြင်းနောက်ကွယ်ရှိ ပြန့်ကျဲစေခြင်းဆိုင်ရာ ဘာသာရေးအမြင်ကို မိတ်ဆက်ပေး သည်။

ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် (တမန်တော်၀တ္ထု ၂:၁-၁၂) ဗာဗုလုန်အဖြစ်အပျက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်သည့် အရာအဖြစ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းကို တွေ့ရသည်။  ဤအရာသည် တမန် တော်များအား ဘာသာစကားမျိုးစုံဖြင့် ဟောပြောနိုင်စေခြင်းအားဖြင့် လူသားတို့၏ ရည်မှန်းချက် မဟုတ် ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ခရစ်တော်၏ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ သခင်ဖြစ်စေ ခြင်းအားဖြင့် ညီညွတ်ခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိစေပါသည်။

သာသနာပြုခြင်းဆိုင်ရာနှင့် နောက်ဆုံးသောကာလဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်

ဗာဗုလုန်အဖြစ်အပျက်သည် အာဗြဟံ၏ပဋိညာဉ်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ရွေးနုတ်ကယ်တင်ရေး အာရုံစိုက်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ထိုပဋိညာဉ်တွင် ရွေးကောက်ထားသောမျိုးနွယ်တစ်ခုသည် လူမျိုးအားလုံးအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းခံရသည်။ ဗာဗုလုန်တွင်ဖြစ်သော လူမျိုးများပြိုကွဲခြင်းသည် အဆုံးသတ်တရားစီရင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူသား မျိုးနွယ်နှင့်ဘုရားသခင်၏ဆက်ဆံရေးကို အသစ်ပြန်လည်ဖွဲစည်းခြင်းသာဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၇:၉ ထဲတွင်၊ လူသားမျိုးနွယ်ရွေးနိုတ်ခြင်းအပါအ၀င် နောက်ဆုံးသောကာလဆိုင်ရာ ရူပါရုံသည်၊ “ထို့နောက်မှ ငါကြည့်လျှင်၊ အသီးအသီး ဘာသာစကားကို ပြောသော လူအမျိုးအနွယ် ခပ်သိမ်းတို့ …. ပလ္လင်တော်ရှေ့၊ သိုးသငယ် ရှေ့မှာရပ်နေကြ၏။” ထို့ပြင်၊ ဗာဗုလုန်မှာ ကွဲပြားခြင်း နောက်ဆုံးတွင်တွေ့ရှိသည်မှာ ဖန်ဆင်းခြင်းထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်၊ မတူကွဲပြားသော နေရာသည် ကိုးကွယ်ခြင်းထဲမှာ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခဲ့သည်။

ဒသနိကဗေဒဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်

ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားသည် မျိုးနွယ်စုဘာသာရေးမှ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တစ်ဆူတည်းသောဘုရားရှိခိုးကိုးကွယ်မှုသို့ ကူးပြောင်းမှုကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ကျမ်းစာဆိုင်ရာ ကိုယ်ကျင့်တရားသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရိုးရာကိုးကွယ်မှုယဉ်ကျေးမှုများနှင့် သိသိသာသာကွဲပြားပြီး တရားမျှတမှု၊ ကရုဏာနှင့် အသက်၏သန့်ရှင်းမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဣသရေလ၏ ဘုရား သခင်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ်သာမက၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တော်ပေးသူနှင့် ရွေးနုတ် ကယ်တင်သူအဖြစ်လည်း သရုပ်ဖော်ထားသည်။

ဒုတိယအာဒံ ကဲ့သို့သော ခရစ်တော်

 ရောမ ၅:၁၂–၂၁  ထဲတွင် ခရစ်တော်နှင့် အာဒံကြားမျဉ်းပြိုင်ကဲ့သို့ ဦးတည်ချက်ကို ရှင်ပေါလုမှ ရေးဆွဲထားသည်အတိုင်း၊ ယေရှုသည်၊ “ဒုတိယအာဒံ” ကဲ့သို့ ပထမလူအားဖြင့် စတင်ခဲ့သော ကျိန်ခြင်းကို ပယ်ဖျက်ပေးသောသူဖြစ်သည်။ ဤဆက်နွယ်မှုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်း အကြောင်းအရာများကို ပေါင်းစပ်ကာ  ခရစ်တော်ကို လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဖန်ဆင်းခံတို့ အား မူလ ရည်ရွယ်ထားသောစံနမူနာအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသူအဖြစ် သရုပ်ဖော်ထားသည်။

ဧဒင်မှ လူ့ဇာတိခံခြင်းသို့ တိုးတက်သော ဗျာဒိတ်တော်

ရွေးနုတ်ခြင်း ၏အစအဦး

တိုးတက်သောဗျာဒိတ်တော်၏ ခံယူချက်မှာ ယေရှုခရစ်၏ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်းထဲမှာ အထွတ်အထိတ် ဖြစ်သော၊ ဘုရားသခင်၏ရွေးနိုတ်ခြင်းရည်ရွယ်ချက်များသည် တစ်ဦးဆီတိုင်းကို မဖွင့်ချသော်လည်း သမိုင်းတလျှောက်လုံး တဖြည်းဖြည်းနှင့်ထုတ်ပြသကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုသည်။ ပထမရွေးနုတ် ခြင်း၏ပရောဖက်စကားကို (ကမ္ဘာဦး ၃:၁၅) တွင်ပေါ်လာပြီး၊  ပထမဆုံးသော ဧဝံဂေလိခေါ် (Protoevangelium) ဖြစ်ကြောင်းကို မကြာခဏရည်ညွန်းသည်။  မြွေအား တရားစီရင်ရာတွင် 

ဘုရားသခင်သည် မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်သည် မြွေ၏ခေါင်းကို ကြိတ်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ 

ဤကျမ်းပိုဒ်သည် နက်နဲသော်လည်း၊ အနာဂတ်တွင် ဒုစရိုက်ကိုအောင်မြင်မည့်သူတစ်ဦးကို ညွှန်းဆို နေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ကယ်တင်ခြင်းကတိတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ပေးထားသည်။

ပဋိညာဉ်ပြန့်ပွားရေး

ဤကတိတော်အစကို ပဋိညာဉ်များနှင့် ရှေ့ပြေးပုံရိပ်များစီးဆင်းမှုဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းစေ ပါသည်။  အာဗြဟံနှင့်ပြုသော ပဋိညာဉ် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၂၊ ၂၂:၁၈) တွင် “သင်၏ အမျိုးအနွယ် အားဖြင့် လူမျိုးအားလုံး ကောင်းချီးရရှိကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို မိတ်ဆက်ပေးထားပြီး၊ ထိုကတိတော်သည် ခရစ်တော်၌ ပြည့်စုံသည် (ဂလာတိ ၃:၁၆)။ မောရှေ၏ပဋိညာဉ်သည် လိုအပ် သော အပြစ်ဖြေလွတ်ခြင်းအတွက် နှင့် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းခြင်းအကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။  ဒါဝိဒ်၏ ပဋိညာဉ်သည် ထာဝရဘုရင်မွေးဖွားလာမည်ဘုရင် ((၂ဓမ္မ ၇)ကို  ကတိပေးသည်။ မေရှိယ ‌ပရောဖက်ပြုခြင်းသည် အပျိုစင်၏မွေးဖွားခြင်း၊ တိတိကျကျတိုးပွားခြင်း ဖြစ်လာသည် (‌ဟေရှာယ 7:14)၊ ဒါဝိဒ်မျိုးဆက်မှဖြစ်မည် (ဟေရှာယ 11:1)၊ ဗက်လက်မြို့တွင်မေွးဖွားလာမည် (မိက္ကာ 5:2)၊ နှင့် တစ်ခြားသူများအတွက် အနစ်နာခံမည် (ဟေရှာယ ၅၃) ဖြစ်ကြောင်း ပ‌ရောဖက်ပြုထားသည်။

မျိုးဆက်အလိုက် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုခြင်း

ရှေ့ပြေးပုံရိပ်အလိုက် ပရောဖက်ပြုချက်အခြေခံများ

–  အာဒံသည် “နောက်ဆုံးသောအာဒံ” (၁ ကော ၁၅:၄၅) အဖြစ် ခရစ်တော်၏ ရှေ့ပြေးပုံရိပ်ဖြစ်သည်။ 

–  နောဧ၏ သင်္ဘောသည် တရားစီရင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ညွှန်းသည်။ 

–  အာဗြဟံ၏ ဣဇက်ကို ပူဇော်ရန် စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ခြင်းကို ‌ရှေ့ပြေးအရိပ်ကို ပြသည်။ 

–  ပသခါသိုးကလေးနှင့် အပြစ်ဖြေရာနေ့ အခမ်းအနားများသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ အသွေး တော်၏အမှုကို ရှေ့ပြေးအရိပ်ကိုပြသည်။ 

ဤ ရှေ့ပြေးပုံရိပ်များသည် သာမန်သင်္ကေတများမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အကြံတော်နှင့်အညီ ကယ်တင်ခြင်းပြည့်စုံမည့် အရာများ၏ အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်သည်။

လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၌ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ခြင်း 

“လူ့ဇာတိခံယူခြင်း” သည် ဤတဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာသော ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်အချိန် ဖြစ်သည်။ 

” နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း လူဇာတိအဖြစ်ကို ခံယူ၍၊ ကျေးဇူးတော်နှင့်၎င်း၊ သစ္စာတော်နှင့်၎င်း ပြည့်စုံလျက် ငါတို့တွင်တည်နေတော်မူသည်ဖြစ်၍…” (ယောဟန် ၁:၁၄)။ 

ဟေဗြဲ ၁:၁–၂ က ဤပြောင်းလဲမှုကို အတည်ပြုသည် “ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်သည်၊ ဤနောက်ဆုံးကာလအခါ မိမိသားတော်အားဖြင့် ငါတို့အား ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။”

ခရစ်တော်၌ ထာဝရဘုရား၏ အကြံတော်သည် မျက်မြင်ထင်ရှားလာပြီး၊ ကတိတော်များသည် လက်တွေ့အထမြောက်သည်။

အကျဉ်းချုပ် 

ရေလွှမ်းမိုးပြီးခေတ်မှ ယနေ့အထိ၊ ဘုရားသခင်၏ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်သည် ပဋိညာဉ် ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးနှင့် နက်နဲသော ဘုရားသခင်အကြောင်းလေ့လာခြင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးမှုများမှ တစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။   ဗာဗုလုန်မြို့၌ လူမျိုးစုများ ပြန့်ကျဲခြင်း၊   ဘုရား သခင်၏ ပဋိညာဉ်များ၊ ခရစ်တော်ကို ကြိုတင်ညွှန်းသော ရှေ့ပြေးပုံရိပ်များ၊ လူ့ဇာတိခံယူခြင်း

ဤအရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ တစ်စည်းတစ်လုံးတည်းသော ကယ်တင်ခြင်းဇာတ်လမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ဗာဗုလုန်မျှော်စင်ဖြစ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို လူမျိုးစုများ ကွဲပြားစေခြင်းဖြင့် သရုပ်ဖော်သည်။  သို့သော် ပင်တေကုတ္တေနေ့နှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့တွင် ခရစ်တော်အားဖြင့် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။  ကမ္ဘာဦး ၃:၁၅ မှ ယောဟန် ၁:၁၄ အထိ ခရီးလမ်း သည်၊ ကတိတော်မှ ကိုယ်တော်တိုင် ကြွလာခြင်းအထိ၊ အရိပ်အယောင်မှ အမှန်တကယ်အဖြစ်သို့၊  ကျမ်းစာ၏ အချုပ်အလျဉ်အားလုံး “အရာခပ်သိမ်းကိုရွေးနုတ်တော်မူသော ထာဝရနှုတ်ကပတ်တော် (Logos)၌ အမြစ်တွယ်နေကြောင်း သက်သေခံလျက်ရှိသည်။